۷۲ روز دیگه مونده به عشق...۷۲ روز دیگه مونده تا جاودانگی... ۷۲ روز دیگه مونده تا خدا... ۷۲ روز دیگه مونده تا اوج مظلومیت... ۷۲ روز دیگه مونده تا دیوونگی

آره شب سوم محرم ۷۲ روز دیگه از راه می رسه شبی که به شب بی بی ۳ ساله دو عالم و نجات بخش همه شیعیان ، شب خانم حضرت رقیه (سلام الله علیها) نام گرفته. شبی که به قول هیئتیا شب ناموسداراست و همه ناموسدارای مسلمون از خود بی خود می شن و اون شب مال خودشون نیستن. آخه یه قول بزرگی به شیعیان داده اونم اینکه با دستای کوچیکم گره های بزرگی رو تو کاراتون وا می کنم و اون دنیا شفائتتون می کنم... خانم جان خیلی نوکرتم من تا قبل پارسال نشناختمتون هنوزم اونقدر عقلم قد نمیده که بخوام درست بشناسمتون واقعا چقدر مظلومیت! چقدر جفا! چقدر کنایه! چقدر خوار شدن! چقدر بی حرمتی دیدن! بخدا قسم یاد شب ۳ محرم پارسال که می افتم دیوونه میشم یه بغضی از اون شب هنوز تو گلوم حس می کنم. خاونم جان اگه حرام نبود به یاد مظلومییتت انتحار می کردم حتی دیوونگیم به حد اعلا رسیده بود که چند بار به سرم زد انتحار کنم ولی از عاقبتم ترسیدم. رقیه خانم اونقدر بدم که می دونم اصلا قابلیت خادمیتونو ندارم ولی اجازه بده من خادم خادم هات باشم...  چه شبی بود چی بهمون گذشت اون شب؟!! خانوم جان رقیه خانوم اون شب تو باهامون چی کردی؟ می دونم که فقط یه گوشه چشمی به ما کردی و رفتی ولی همون یه نگاهت هممونو آتیش زد و هنوزم شعله هاش زبانه می کشه تورو خدا پس نزار اون دنیا رنگ آتیشو ببینیم...

سوره غم داره یه آیه لعن الله بی امیه

هرکیو بهر کاری ساختن کار من گریه به رقیه

گوهر نایابی تو اولین روضه خوان اربابی

نگین مهتابی ، میوه دل و ریحانه بابایی

تشنه اشک چشات دریا

خجل ز آبله هات صحرا

تا چادرت رو سر می کنی زینب میگه جانم زهرا

رشک ملک داره فاطمه ای اما نه فدک داری

با سر بابایت حواله ی کل این ملک داری

سیدتی یا رقیه سیدتی یا رقیه

خانوم جان ازت می خوام با دستای کوچیک و مهربونت یه دستی به سرم بکشی و منو کمکم کنی و شب سوم امسالمو مثل پارسالم قرار بدی شاید بتونم خودمو از منجلاب گناهان نجات بدم...